οι λέξεις δεν αλλάζουν τον κόσμο· αλλάζουν τον τρόπο που τον κουβαλάς

Το έγραψα αυτό μετά από μια απλή κουβέντα. Ήμασταν έξω, σε ένα χαλαρό πικνίκ στην εξοχή. Λίγοι φίλοι, λίγα λόγια, λίγο κρασί. Τίποτα εντυπωσιακό. Και κάπου εκεί, μέσα σ’ εκείνη τη χαλαρή κουβέντα, κάποιος είπε κάτι. Ούτε φώναξε, ούτε δίδαξε. Απλώς είπε μια φράση, ήρεμα. Αλλά εμένα… μου άλλαξε ολόκληρη τη μέρα.

Κατάλαβα τότε πως οι λέξεις δεν είναι εδώ για να μεταμορφώσουν τον κόσμο έξω από εμάς. Δεν μπορούν. Ο κόσμος έχει τη δική του πορεία, τη δική του βαρύτητα. Αλλά μπορούν να αλλάξουν κάτι άλλο — κάτι πολύ πιο κοντινό. Εμάς. Τον τρόπο που κουβαλάμε αυτόν τον κόσμο.

Οι λέξεις μπορούν να μας κάνουν να ξανασκεφτούμε. Να νιώσουμε λιγότερο μόνοι. Να δούμε λίγο πιο καθαρά. Να σηκώσουμε λίγο πιο ελαφριά αυτό που μέχρι πριν λίγο μας φαινόταν βαρύ. Αυτό κάνουν. Δεν σηκώνουν το βάρος σου — αλλά σε βοηθούν να το κρατήσεις αλλιώς.

Γι’ αυτό και τις γράφω. Όχι γιατί περιμένω να αλλάξω τον κόσμο. Αλλά γιατί, αν σε βρει μια λέξη τη σωστή στιγμή, ίσως να αλλάξει το πώς ζεις μέσα σ’ αυτόν τον κόσμο. Και αυτό, για μένα, είναι αρκετό.

οι λέξεις δεν αλλάζουν τον κόσμο· αλλάζουν τον τρόπο που τον κουβαλάς